Zar zor atabildim kendimi evin içerisine. Nasıl da terlemişim şaka maka, niye yorulduysam ? Allah Allah, ilginç ya. Bu aralar nedense yoruyor buralar beni, geriyor etrafımdaki şeyler. Sanırım... Sanırım sebebini biliyorum...
Çünkü yapamıyorum onu anladım.Yani sizler gibi olamadığımı farkettim, alışamadım gitti işte. Belki de tam tersi, siz bana alışamadınız. Çoğu şeye de yabancı kaldığımı farkettim. Yapamıyorum yani olmuyor. Unutmuşuz işte eskisi gibi olamıyor.
Hani derler ya "bizden geçmiş", aynen öyle benden geçmiş buralar, ben buraları, buradakileri unutmuşum. Napacağımı şaşırır olmuşum artık.
Ben sizlerle yapamıyor olmuşum.
Hayat çok karmakarışık burada, insanlar çok bilinmeyenlerle dolu. Hayatım basitti daha önce, ben ona alışmışım. Uğraşamıyorum artık insanlarla, orada ... Orada ise farklıydı yani ne bileyim, daha kolaydı her şey.
Bugün anladım ben yapamıyorum, olmuyor. Düşünüyordum da uzun zamandır, burada yeni bir başlangıç yapabilmenin umuduyla, yeni adımlar atarak, yeni şeyler hissederek yaşamanın hayalleri geçiyordu aklımda. Ama bugün anladım ben çok geride kalmışım.
"Bu iş için çok yaşlıyım." Aynen öyle, ben bu işler için çok yaşlıyım.
Buralar bana göre değil, bu işler de aynı zamanda, en güzel yol buralardan gitmek de tıpkı geçen sefer yaptığım gibi, sırt çantam yeter bana.
Bir paket sigara, bir şişe viski ve sonsuza kadar jazz, blues, indie... Kulağa çok hoş geliyor.
Bir zamanlar oradaydım, tekrar oraya gitmenin vakti geldi. Sadece biraz beklemem gerekiyor. Beklerim de ... Sonuçta işin ucunda bu muhteşem üçlü var ve tabii ki, buralardan yine gitmek var...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder